“الموت” چنان عطر با كيفيتی است كه هر نت آن شخصيتی مستقل دارد تا جاييكه هركدام خود به تنهايی می توانند يك عطر و رايحه متكامل باشد. حال تصور كنيد اين نت ها و آكوردها، هنگاميكه در هم تنيده شده و خالق “الموت” می شوند چه بنای باشكوهی را رقم خواهند زد. بنايی به عظمت قلعه الموت كه در رشته كوه های البرز قد علم كرده است. آنچه به نظر می رسد اقتباس آقای “لورنزو ويلورسی” از قلعه تاريخی الموت است. ايشان چنان هنرمندانه دست به آفرينش اين اثر زده اند كه همچون قلعه الموت نفوذناپذير و دست نيافتنی شده است.
اين سفر اعجاب انگيز به قلعه رازآلود از دامنه های كوهستان آغاز می شود. هوا مملو از عطر گياهان، ياس و اسمانتوس می شود كه در محاصره شكوفه های پرتقال، مريم و نرگس است؛ فضايی كه اصالتی كهنه را يدك می كشد. رايحه پودری با دوز پايين وارد عمل می شود تا زمينه ساز ورود كهربا شود. اتمسفر “الموت” مخصوصا در نسخه EDP عجيب ميل به تيره شدن دارد. كهربا، دست در دست پچولی هنرنمايی می كند. پس از آن فضايی انيماليك و چرمی در كوهستان دميده می شود تا اين قلعه رازآلود از بهار تا زمستان را در يك پنجره معطر به تصوير بكشد. شامگاهی سرد درانتظار است و گرمای آكوردهای صمغی، چرمی و پچولی به خوبی موثر واقع می شود.
نسخه EDT الموت عطری لطيف تر با تمركز بيشتر بر فضاهای گل بو است درحاليكه در EDP روايح صمغی، پچولی، چوبی و چرمی بيشتر مورد توجه بوده اند.